Przejdz do tresci

Czym właściwie jest „Echo Czeladzi”? Prasa, biuletyn czy narzędzie promocji urzędu?

body .wctv-premium-lead, body .wctv-premium-lead * { color: #ffffff !important; } body .wctv-premium-lead > p:first-child { color: #b8ff13 !important; } body .wctv-premium-lead p:nth-of-type(2) { color: #dbe7ff !important; } body .wctv-premium-lead { background: linear-gradient(135deg, #071a3a 0%, #0d2a57 100%) !important; box-shadow: 0 18px 42px rgba(7, 26, 58, .22); } body .wctv-article-bubble, body .wctv-article-bubble * { color: #071a3a !important; } body .wctv-bubble-fact > p:first-child, body .wctv-bubble-question > p:first-child, body .wctv-bubble-why > p:first-child, body .wctv-bubble-risk > p:first-child, body .wctv-bubble-note > p:first-child { color: #8abc00 !important; } @media (max-width: 700px) { body .wctv-premium-lead { margin-top: 18px !important; margin-bottom: 18px !important; padding: 22px 20px !important; border-radius: 18px !important; } body .wctv-premium-lead h2 { font-size: 26px !important; line-height: 1.18 !important; } body .wctv-premium-lead p { font-size: 16px !important; line-height: 1.5 !important; } body .wctv-premium-lead > p:first-child { font-size: 12px !important; letter-spacing: .11em !important; } body .wctv-article-bubble { padding: 17px 18px !important; border-radius: 16px !important; } body .wctv-article-bubble h3 { font-size: 21px !important; line-height: 1.22 !important; } body .wctv-article-bubble p { font-size: 16px !important; line-height: 1.5 !important; } } /* wctv-mobile-lead-short */ @media (max-width: 700px) { body .wctv-premium-lead p:nth-of-type(2) { display: none !important; } body .wctv-premium-lead { min-height: 0 !important; padding-top: 20px !important; padding-bottom: 20px !important; } }

W skrócie

Nie pytamy o sam tytuł gazety. Pytamy o przejrzystość publicznego przekazu.

Ten tekst prowadzi przez trzy poziomy sprawy: kto redaguje „Echo Czeladzi”, jak liczone są koszty oraz dlaczego marcowy nakład 12 000 egzemplarzy wymaga jasnej odpowiedzi.

Czytaj po kolei: najpierw dokument, potem pytanie, na końcu wniosek.

1. Fakt

Urząd wskazuje, że za „Echo Czeladzi” odpowiada Wydział Promocji, a redakcją zajmuje się pracownik urzędu.

2. Pytanie

Dlaczego w marcu 2024 roku, tuż przed wyborami, nakład miesięcznika wzrósł z 5 000 do 12 000 egzemplarzy?

3. Stawka

Chodzi o przejrzystość publicznych pieniędzy i jasne oddzielenie informacji miejskiej od promocji władzy.

To nie jest pytanie przeciwko miastu. To pytanie o standard: kto tworzy przekaz finansowany z pieniędzy mieszkańców i na jakich zasadach?

„Echo Czeladzi” od lat trafia do mieszkańców jako miesięcznik samorządowy. Na pierwszy rzut oka wygląda jak lokalna gazeta: ma tytuł, numery, artykuły, zdjęcia, informacje z miasta. Jednak odpowiedź Urzędu Miasta Czeladź na wniosek o informację publiczną pokazuje, że sprawa jest bardziej złożona.

Bo pojawia się zasadnicze pytanie: czym naprawdę jest „Echo Czeladzi”? Niezależną prasą lokalną? Biuletynem informacyjnym miasta? Czy raczej narzędziem komunikacji i promocji urzędu, tworzonym wewnątrz struktury miejskiej?

Urząd sam wskazuje: odpowiada Wydział Promocji

FAKT

Kto realnie redaguje miesięcznik?

Klucz nie leży w samej nazwie „Echo Czeladzi”, tylko w tym, kto decyduje o treści, kto ją przygotowuje i kto zatwierdza numer przed drukiem.

Z odpowiedzi Urzędu Miasta Czeladź wynika, że za redagowanie i wydawanie miesięcznika „Echo Czeladzi” odpowiada Wydział Promocji Miasta, Kultury i Współpracy z Zagranicą. Funkcję redaktora naczelnego pełni pracownik tego wydziału w ramach swoich obowiązków służbowych. Numer do druku zatwierdza wydawca.

To bardzo ważna informacja.

Jeżeli pismo jest redagowane przez wydział promocji urzędu, przez pracownika urzędu i zatwierdzane w strukturze miejskiej, to trudno traktować je jak niezależne medium lokalne. Formalnie może być prasą samorządową, ale organizacyjnie funkcjonuje jako część urzędowego systemu komunikacji.

Innymi słowy: „Echo Czeladzi” nie jest Biuletynem Informacji Publicznej. Nie jest też niezależną gazetą obywatelską. Jest periodykiem wydawanym przez miasto, przygotowywanym przy udziale urzędu, jednostek miejskich i spółek, a więc w praktyce miejskim biuletynem informacyjno-promocyjnym.

Prasa czy biuletyn?

PYTANIE

Nie chodzi tylko o formalną etykietę

Pismo może spełniać formalne cechy prasy, a jednocześnie w praktyce działać jak urzędowy kanał komunikacji. Dlatego najważniejsze jest pytanie o niezależność i zasady redakcyjne.

Z punktu widzenia prawa prasowego „Echo Czeladzi” może być prasą. Prawo prasowe szeroko definiuje prasę jako publikacje periodyczne, ukazujące się pod stałym tytułem, z numerem i datą. W tym sensie miesięcznik samorządowy mieści się w pojęciu prasy.

Ale to nie rozwiązuje problemu.

Bo najważniejsze pytanie nie brzmi: czy „Echo Czeladzi” można formalnie nazwać prasą. Pytanie brzmi: czy jest to prasa w sensie społecznym – czyli medium, które może kontrolować władzę, zadawać trudne pytania, publikować różne stanowiska i zachowywać redakcyjną niezależność.

Z odpowiedzi urzędu wynika, że „Echo Czeladzi” takiej niezależnej konstrukcji nie ma. Redakcja jest w strukturze urzędu. Odpowiada za nią wydział promocji. Nie ma regulaminu określającego zasady przygotowywania i publikowania treści. Nie wiadomo więc, według jakich kryteriów dobierane są tematy, kto może publikować, jak traktowane są głosy krytyczne, czy radni opozycyjni i mieszkańcy mają realny dostęp do łamów, ani jak oddziela się informację publiczną od promocji urzędu.

To jest sedno sprawy.

Koszt „0 zł” za redakcję? Tylko na papierze

DLACZEGO TO WAŻNE

„0 zł” nie znaczy „bez kosztu”

Jeżeli pracownik urzędu wykonuje pracę redakcyjną w czasie pracy, koszt jest ukryty w wynagrodzeniach i strukturze urzędu. Mieszkaniec nie widzi go jako osobnej pozycji.

Urząd wskazał, że w latach 2023-2026 koszt redakcji, korekty, przygotowania tekstów, zdjęć i materiałów graficznych wynosił „0 zł”. Jednocześnie ten sam urząd przyznał, że teksty przygotowują wydziały urzędu, jednostki organizacyjne miasta i spółki, a redaktorem naczelnym jest pracownik urzędu.

To oznacza, że koszt istnieje, tylko nie jest wyodrębniany.

Jeżeli pracownik urzędu redaguje gazetę w ramach obowiązków służbowych, to nie robi tego prywatnie i społecznie. Robi to w czasie pracy finansowanym z budżetu. Jeżeli materiały przygotowują wydziały, jednostki lub spółki miejskie, to również angażują czas ludzi opłacanych ze środków publicznych.

Dlatego informacja, że redakcja kosztuje „0 zł”, jest formalnie wygodna, ale społecznie niepełna. Mieszkaniec nie widzi pełnego kosztu wydawania „Echa Czeladzi”. Widzi głównie faktury za druk, skład, kolportaż i obsługę techniczną. Nie widzi pracy urzędników, osób z jednostek miejskich i spółek.

Marzec 2024: dlaczego aż 12 000 egzemplarzy?

RYZYKO

Tu zaczyna się najważniejsze pytanie publiczne

Skok nakładu tuż przed wyborami nie przesądza naruszenia prawa, ale wymaga prostego wyjaśnienia: kto podjął decyzję, dlaczego wtedy i z jakich pieniędzy ją sfinansowano.

Najbardziej rzucająca się w oczy informacja dotyczy nakładu.

Według odpowiedzi urzędu w 2023 roku wszystkie numery „Echa Czeladzi” miały nakład 5 000 egzemplarzy. W 2024 roku standardowy nakład również wynosił 5 000 egzemplarzy. Wyjątkiem był marzec 2024 roku, kiedy nakład wyniósł aż 12 000 egzemplarzy. W 2025 i 2026 roku nakład spadł do 4 500 egzemplarzy.

To oznacza, że marcowe wydanie 2024 roku miało o 7 000 egzemplarzy więcej niż standardowy nakład z tego okresu. To było 2,4 razy więcej niż zwykle.

I tu pojawia się pytanie, którego nie da się pominąć: dlaczego akurat w marcu 2024 roku?

Wybory samorządowe odbywały się 7 kwietnia 2024 roku. Marcowe wydanie ukazało się więc bezpośrednio przed wyborami. W takiej sytuacji każdy znaczący wzrost nakładu finansowanej z budżetu gazety samorządowej powinien zostać szczegółowo wyjaśniony.

Nie przesądzamy, że doszło do naruszenia prawa. Ale pytanie jest oczywiste i publicznie uzasadnione: czy zwiększony nakład „Echa Czeladzi” w marcu 2024 roku był zwykłą decyzją informacyjną, czy elementem promocji miasta w czasie, który politycznie pokrywał się z kampanią samorządową?

Gdzie kończy się informacja, a zaczyna kampania?

PYTANIE

Granica jest cienka, ale bardzo ważna

Informowanie o mieście jest potrzebne. Problem zaczyna się wtedy, gdy za pieniądze publiczne buduje się jednostronny obraz władzy bez realnej przestrzeni na pytania, korekty i głosy krytyczne.

Miasto ma prawo informować mieszkańców. Ma prawo pisać o inwestycjach, wydarzeniach, remontach, kulturze, sporcie, komunikatach i sprawach publicznych. Promocja gminy jest zadaniem własnym samorządu.

Ale promocja miasta nie może po cichu zamieniać się w promocję aktualnej władzy.

Różnica jest zasadnicza.

Informacja miejska mówi: co zrobiono, ile kosztowało, kto podjął decyzję, jakie są skutki, jakie są problemy, jakie są głosy mieszkańców.

Promocja polityczna mówi: jak dobrze działa władza, jak sprawnie zarządza miastem, jak wiele robi dla mieszkańców i dlaczego należy ją pozytywnie oceniać.

Jeżeli gazeta finansowana z budżetu pokazuje tylko jedną stronę, nie daje miejsca na krytykę, nie publikuje realnej debaty i jest przygotowywana przez wydział promocji, to mieszkaniec ma prawo pytać, czy nadal otrzymuje informację publiczną, czy już przekaz wizerunkowy.

Brak regulaminu to poważny problem

UWAGA

Bez zasad nie ma kontroli standardu

Regulamin nie jest biurokratycznym dodatkiem. To instrukcja przejrzystości: kto może publikować, kto decyduje, jak działa sprostowanie i czy mieszkańcy mają dostęp do łamów.

Najbardziej niepokojące jest to, że urząd wskazał, iż nie istnieje regulamin określający zasady przygotowywania i publikowania treści.

Przy prywatnej gazecie redakcja sama odpowiada za swoją linię. Ale przy gazecie finansowanej z pieniędzy publicznych standard powinien być wyższy. Powinny istnieć jasne zasady:

kto decyduje o publikacji materiałów;

czy mieszkańcy mogą zgłaszać teksty;

czy radni mogą publikować stanowiska;

czy opozycja ma prawo odpowiedzi;

czy publikowane są sprostowania i polemiki;

jak oddziela się informację urzędową od promocji miasta;

czy burmistrz, zastępcy, radni i spółki miejskie mają wpływ na treść materiałów;

czy gazeta może publikować głosy krytyczne wobec urzędu.

Jeżeli takich zasad nie ma, to decyzje redakcyjne stają się nieprzejrzyste. A gdy nie ma przejrzystości, pojawia się ryzyko, że publiczne medium staje się narzędziem jednej narracji.

Dlaczego to ważne dla mieszkańców?

DLACZEGO TO WAŻNE

To są pieniądze i zaufanie mieszkańców

Jeżeli medium jest finansowane publicznie, mieszkańcy mają prawo wiedzieć, czy czytają niezależną informację, urzędowy biuletyn, czy materiał promocyjny samorządu.

Bo „Echo Czeladzi” nie jest finansowane z prywatnych pieniędzy burmistrza, radnych ani pracowników urzędu. Jest finansowane ze środków publicznych.

To znaczy, że mieszkańcy mają prawo wiedzieć:

ile naprawdę kosztuje wydawanie miesięcznika;

kto pisze teksty;

kto zatwierdza treści;

czy gazeta jest narzędziem informacji, czy promocji;

dlaczego w marcu 2024 roku nakład wzrósł do 12 000 egzemplarzy;

czy zwiększony nakład miał związek z okresem przedwyborczym;

czy w miesięczniku publikowano treści mogące wzmacniać wizerunek osób pełniących funkcje publiczne;

czy głosy krytyczne wobec władz miasta miały realną możliwość pojawienia się na łamach.

To nie są pytania przeciwko miastu. To są pytania w interesie mieszkańców.

Publiczne pieniądze wymagają publicznej przejrzystości

FAKT

Standard powinien być prosty

Albo jest to jasno oznaczony biuletyn urzędu, albo gazeta z opisanymi zasadami niezależności. Najgorszy jest stan pośredni: formalnie gazeta, organizacyjnie promocja, finansowo budżet miasta.

Nie chodzi o to, żeby miasto nie informowało mieszkańców. Powinno informować. Chodzi o to, żeby mieszkańcy wiedzieli, z czym mają do czynienia.

Jeżeli „Echo Czeladzi” jest prasą samorządową – trzeba powiedzieć wprost, jakie są zasady jej niezależności, odpowiedzialności i dostępu do publikacji.

Jeżeli jest biuletynem informacyjnym urzędu – powinno być jasno oznaczone jako urzędowe narzędzie komunikacji, a nie udawać niezależnej lokalnej gazety.

Jeżeli jest narzędziem promocji miasta – trzeba pokazać pełne koszty, podstawy finansowania i zasady odróżniania promocji miasta od promocji osób pełniących władzę.

Najgorszy jest stan pośredni: formalnie gazeta, organizacyjnie wydział promocji, finansowo budżet miasta, redakcyjnie brak regulaminu, a politycznie – potencjalnie bardzo wygodne narzędzie komunikacji w rękach aktualnej władzy.

Pytanie zostaje otwarte

PYTANIE

Pięć pytań, które powinny dostać odpowiedź

Najważniejsze nie jest oskarżenie, tylko dokument: decyzja o nakładzie, uzasadnienie zwiększenia liczby egzemplarzy, koszt druku, dystrybucja i zasady zatwierdzania treści.

Dlaczego w marcu 2024 roku, tuż przed wyborami samorządowymi, nakład „Echa Czeladzi” wzrósł do 12 000 egzemplarzy?

Czy była to obiektywnie uzasadniona potrzeba informacyjna mieszkańców?

Czy urząd posiada dokumenty wyjaśniające tę decyzję?

Czy zwiększony nakład miał związek z kampanią samorządową?

Czy za publiczne pieniądze sfinansowano przekaz, który mógł wzmacniać wizerunek aktualnej władzy w okresie przedwyborczym?

Na te pytania mieszkańcy zasługują na jasną odpowiedź.

Dlatego sprawę będziemy wyjaśniać dalej.

Materiały i zrzuty źródłowe

Poniżej publikujemy materiały graficzne i zrzuty, które porządkują najważniejsze pytania z tekstu. Pełne znaczenie mają dopiero w zestawieniu z odpowiedzią urzędu i opisanymi wyżej faktami.

Czym właściwie jest „Echo Czeladzi” - niezależną prasą, miejskim biuletynem czy narzędziem promocji urzędu finansowanym z publicznych pieniędzy?
Pytamy też, dlaczego w marcu 2024 r., tuż przed wyborami samorządowymi, nakład wzrósł nagle do 12 000 egzemplarzy - i czy mieszkańcy mają prawo wiedzieć, kto i po co podjął taką decyzję.

Masz dokument albo własne pytanie?

Jeżeli posiadasz dokumenty dotyczące „Echa Czeladzi”, decyzji o nakładzie, kosztów publikacji albo zasad redakcyjnych — prześlij je do redakcji. Sprawdzimy materiał i oddzielimy fakty od opinii.

/* WCTV echo article light final */ html body.single-post .wp-site-blocks main .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section, html body.postid-2456 .wp-site-blocks main .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section{ background:#f3f7fc!important; color:#0a1733!important; } html body.postid-2456 .wp-block-post-title, html body.postid-2456 .wp-block-post-date, html body.postid-2456 .entry-content, html body.postid-2456 .entry-content p, html body.postid-2456 .entry-content li, html body.postid-2456 .entry-content h2, html body.postid-2456 .entry-content h3, html body.postid-2456 .entry-content strong{ color:#0a1733!important; opacity:1!important; text-shadow:none!important; } html body.postid-2456 .entry-content .wctv-premium-lead, html body.postid-2456 .entry-content .wctv-article-bubble, html body.postid-2456 .entry-content .wp-block-group.has-background, html body.postid-2456 .entry-content .wctv-hyde-article-comments, html body.postid-2456 .entry-content .wctv-reactions{ background:#ffffff!important; color:#0a1733!important; border:1px solid #dbe5f1!important; box-shadow:0 18px 48px rgba(7,26,58,.08)!important; } html body.postid-2456 .entry-content .wctv-premium-lead *, html body.postid-2456 .entry-content .wctv-article-bubble *, html body.postid-2456 .entry-content .wp-block-group.has-background *, html body.postid-2456 .entry-content .wctv-hyde-article-comments *, html body.postid-2456 .entry-content .wctv-reactions *{ color:#0a1733!important; opacity:1!important; text-shadow:none!important; } html body.postid-2456 .entry-content .wctv-premium-lead > p:first-child, html body.postid-2456 .entry-content .wctv-article-bubble > p:first-child, html body.postid-2456 .entry-content .wp-block-group.has-background > p:first-child{ color:#78a600!important; font-weight:900!important; text-transform:uppercase!important; letter-spacing:.08em!important; } html body.postid-2456 .entry-content .wp-block-button__link{ color:#071a3a!important; } html body.postid-2456 .entry-content a:not(.wp-block-button__link){ color:#0b3f8a!important; } /* WCTV Echo Czeladzi — jasna czytelna wersja artykułu */ html body.postid-2456, html body.postid-2456 .wp-site-blocks, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section { background: #f3f7fc !important; color: #0a1733 !important; } html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-section { background: #f3f7fc !important; color: #0a1733 !important; } html body.postid-2456 .wp-block-post-title, html body.postid-2456 .wp-block-post-date, html body.postid-2456 .entry-content, html body.postid-2456 .entry-content p, html body.postid-2456 .entry-content li, html body.postid-2456 .entry-content h1, html body.postid-2456 .entry-content h2, html body.postid-2456 .entry-content h3, html body.postid-2456 .entry-content h4 { color: #0a1733 !important; text-shadow: none !important; opacity: 1 !important; } html body.postid-2456 .entry-content .wctv-premium-lead, html body.postid-2456 .entry-content .wctv-article-bubble, html body.postid-2456 .entry-content .wp-block-group.has-background, html body.postid-2456 .entry-content [style*=”#071a3a”], html body.postid-2456 .entry-content [style*=”#0b1f3b”], html body.postid-2456 .entry-content [style*=”#0d2a57″] { background: #ffffff !important; color: #0a1733 !important; border: 1px solid #dbe5f1 !important; box-shadow: 0 18px 48px rgba(7, 26, 58, .08) !important; } html body.postid-2456 .entry-content .wctv-premium-lead *, html body.postid-2456 .entry-content .wctv-article-bubble *, html body.postid-2456 .entry-content .wp-block-group.has-background *, html body.postid-2456 .entry-content [style*=”#071a3a”] *, html body.postid-2456 .entry-content [style*=”#0b1f3b”] *, html body.postid-2456 .entry-content [style*=”#0d2a57″] * { color: #0a1733 !important; text-shadow: none !important; opacity: 1 !important; } html body.postid-2456 .entry-content .wctv-premium-lead > p:first-child, html body.postid-2456 .entry-content .wctv-article-bubble > p:first-child, html body.postid-2456 .entry-content .wp-block-group.has-background > p:first-child { color: #78a600 !important; font-weight: 900 !important; letter-spacing: .08em !important; text-transform: uppercase !important; } html body.postid-2456 .entry-content a { color: #123b7a !important; text-decoration-thickness: 2px !important; } html body.postid-2456 .entry-content .wp-block-button__link, html body.postid-2456 .entry-content a.wp-block-button__link { background: #b8ff18 !important; color: #071a3a !important; border-radius: 999px !important; font-weight: 900 !important; } @media (max-width: 760px) { html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section { padding-left: 16px !important; padding-right: 16px !important; } html body.postid-2456 .entry-content .wctv-premium-lead, html body.postid-2456 .entry-content .wctv-article-bubble, html body.postid-2456 .entry-content .wp-block-group.has-background { border-radius: 22px !important; padding: 22px !important; } } /* WCTV Echo Czeladzi — ostateczne jasne tło całego artykułu */ html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie), html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(.wctv-premium-lead), html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(.wctv-article-bubble) { background: #f3f7fc !important; color: #0a1733 !important; } html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) > *, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wp-block-post-title, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wp-block-post-date, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .entry-content, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .entry-content p, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .entry-content h1, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .entry-content h2, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .entry-content h3, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .entry-content li { color: #0a1733 !important; opacity: 1 !important; text-shadow: none !important; } html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wctv-premium-lead, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wctv-article-bubble, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wp-block-group.has-background, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wp-block-group:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) { background: #ffffff !important; color: #0a1733 !important; border: 1px solid #dbe5f1 !important; box-shadow: 0 18px 48px rgba(7,26,58,.08) !important; } html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wctv-premium-lead *, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wctv-article-bubble *, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wp-block-group.has-background *, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wp-block-group:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) * { color: #0a1733 !important; opacity: 1 !important; text-shadow: none !important; } html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wctv-premium-lead > p:first-child, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wctv-article-bubble > p:first-child, html body.postid-2456 .wp-block-group.wctv-wrap.wctv-section:has(#masz-dokument-albo-wlasne-pytanie) .wp-block-group.has-background > p:first-child { color: #78a600 !important; font-weight: 900 !important; }
Prawo do odpowiedzi. Jeżeli osoba lub instytucja opisana w materiale chce przedstawić swoje stanowisko, sprostowanie lub odpowiedź, prosimy o kontakt z redakcją: redakcja@wczeladzitv.pl.

Hydepark pod artykułem

Komentarze mieszkańców

Dodaj komentarz do artykułu. Wpisy z danymi osobowymi, groźbami, wulgaryzmami lub ciężkimi zarzutami trafiają do moderacji.

Skomentuj artykuł

Pod tym artykułem

Nie ma jeszcze komentarzy. Wpis pojawi się po filtrze bezpieczeństwa albo po moderacji.
Co sądzisz o tym materiale?Kliknij reakcję — możesz ją później zmienić.

Dokumenty do sprawy

Źródła, pytania i materiały

Status źródeł: Robocze. Jeżeli masz dokument, link do BIP albo odpowiedź instytucji, przekaż go redakcji.

DokumentBIP, uchwała, odpowiedź urzędu, PDF albo inny materiał źródłowy.
PytanieCo wymaga wyjaśnienia przez urząd, spółkę, radę albo inną instytucję.
StatusMateriał może trafić do teczki sprawy i być aktualizowany po odpowiedzi.
Masz dokument w tej sprawie?Wyślij materiał do redakcji

Jeżeli posiadasz uchwałę, odpowiedź urzędu, zdjęcie, nagranie lub link do BIP dotyczący tego tematu, możesz przekazać go redakcji.

Prześlij dokument

Komentarze