📊 Rewitalizacja Czeladzi 2016–2023. Czego nie zrealizowaliśmy?
Rewitalizacja miała być czymś więcej niż remontem elewacji.
Miała wyprowadzać dzielnice ze stanu kryzysowego – społecznego, gospodarczego i technicznego.
W maju 2023 roku powstał oficjalny dokument: „Ocena aktualności i stopnia realizacji Gminnego Programu Rewitalizacji 2016–2023”.
To nie jest opinia. To jest podsumowanie urzędowe.
Z 36 podstawowych przedsięwzięć:
✅ 20 zrealizowano
🟡 5 było w trakcie
⚪ 4 – zrezygnowano
🔴 7 – NIE ZREALIZOWANO
To oznacza, że niemal co piąte kluczowe zadanie rewitalizacyjne nie zostało wykonane do momentu oceny.
🔴 Co dokładnie nie powstało?
1️⃣ Spółdzielnie socjalne – aktywizacja zawodowa (Stare Miasto i Nowe Miasto)
Projekt miał tworzyć miejsca pracy dla osób wykluczonych, bezrobotnych, zagrożonych ubóstwem.
Nie powstał.
To nie jest „miękki dodatek”. To miało być narzędzie wyciągania ludzi z bezrobocia poprzez ekonomię społeczną.
2️⃣ Powiatowe Centrum Usług Społecznych + mieszkania chronione
Plan zakładał stworzenie zaplecza wsparcia dla osób w kryzysie – wraz z mieszkaniami chronionymi.
Nie wdrożono tego w formule przewidzianej w GPR.
A to oznacza, że najbardziej wrażliwe grupy – osoby w kryzysie, po przemocy, wymagające wsparcia – nie otrzymały systemowego rozwiązania w ramach programu rewitalizacji.
3️⃣ „Poznaj swojego dzielnicowego” – poprawa bezpieczeństwa (2 obszary miasta)
Projekt miał budować relację między mieszkańcami a policją.
Chodziło o zwiększenie poczucia bezpieczeństwa, świadomości i kontaktu.
Nie został zrealizowany ani na Starym Mieście, ani na Nowym Mieście.
Rewitalizacja bez poczucia bezpieczeństwa jest tylko zmianą elewacji.
4️⃣ Remont budynku komunalnego przy ul. Kościuszki 14 (Stare Piaski)
To jest przykład inwestycji twardej – mieszkalnictwo komunalne.
W programie wskazano ją jako odpowiedź na problem dostępności mieszkań komunalnych.
Do maja 2023 roku – nie wykonano.
5️⃣ „Działamy razem” – grupy samopomocy sąsiedzkiej
Projekt miał budować lokalne wspólnoty i aktywizować mieszkańców metodą organizowania społeczności lokalnej.
Nie został wdrożony.
To właśnie takie działania decydują o tym, czy dzielnica żyje, czy tylko stoi.
⚪ Z czego zrezygnowano?
Dodatkowo z czterech projektów oficjalnie zrezygnowano:
– Centrum Organizacji Pozarządowych
– Centrum Wolontariatu
– Miejsce integracji seniorów (Nowe Miasto)
– „Zaprojektuj własną przestrzeń”
Część działań miała być realizowana „w innej formule”, ale pierwotne projekty z GPR nie powstały.
📌 Co z tego wynika?
Największe braki dotyczą projektów społecznych i mieszkaniowych.
Nie chodzi o kostkę brukową.
Chodzi o:
👥 miejsca pracy dla wykluczonych
🏘 mieszkania chronione
👮 relacje i bezpieczeństwo
🤝 wspólnotę sąsiedzką
Rewitalizacja miała leczyć przyczyny kryzysu, nie tylko jego objawy.
📉 Dlaczego to ważne dziś?
Bo program został wydłużony do 2030 roku.
To oznacza, że część zadań przesunięto w czasie.
Ale mieszkańcy mają prawo wiedzieć:
– które projekty nie powstały,
– dlaczego nie powstały,
– czy wrócą w nowej formule,
– i kiedy.
Rewitalizacja to nie jest hasło wyborcze.
To jest zobowiązanie wieloletnie.
A liczby z raportu są jednoznaczne.
Jeżeli spojrzymy chłodno na dane, widać pewien schemat.
To, co „widzialne” – remonty, elewacje, infrastruktura – w większości zostało dowiezione.
To, co „niewidzialne” – praca z ludźmi, integracja, aktywizacja zawodowa – w dużej części nie.
I to właśnie te elementy w programie rewitalizacji miały być kluczowe.
🧠 Rewitalizacja to nie remont
Ustawa o rewitalizacji mówi jasno:
to proces wyprowadzania obszaru ze stanu kryzysowego poprzez działania społeczne, gospodarcze i przestrzenne.
Nie tylko farba i kostka.
Nie tylko inwestycje w mury.
Jeżeli nie powstają:
– spółdzielnie socjalne,
– systemowe mieszkania chronione,
– realne programy bezpieczeństwa lokalnego,
– sieci sąsiedzkie i wsparcie wspólnot,
to znaczy, że połowa idei rewitalizacji nie została wdrożona.
🏘 Kościuszki 14 – symbol
Remont budynku komunalnego przy ul. Kościuszki 14 to nie był drobny projekt.
To miała być odpowiedź na problem dostępności mieszkań komunalnych.
W mieście, które się starzeje i wyludnia, mieszkalnictwo komunalne jest narzędziem stabilizacji.
Brak realizacji to nie tylko kwestia jednego budynku.
To sygnał, że problem mieszkaniowy nie został systemowo rozwiązany w tej części programu.
👥 Projekty społeczne – największy niedobór
Centrum Organizacji Pozarządowych.
Centrum Wolontariatu.
Programy aktywizacji zawodowej.
Grupy samopomocy.
To miały być mechanizmy, które zostają w mieście na lata.
Z części zrezygnowano.
Części nie wdrożono.
Można powiedzieć: „coś robiono w innej formule”.
Ale w dokumentach GPR te projekty zostały ocenione jako niezrealizowane albo wykreślone.
To fakt.
📈 Co to oznacza dla mieszkańców?
Jeżeli rewitalizacja ma działać, musi być mierzona wskaźnikami:
– liczba nowych miejsc pracy w obszarze rewitalizacji
– liczba mieszkań komunalnych oddanych do użytku
– poczucie bezpieczeństwa mieszkańców
– liczba aktywnych organizacji i inicjatyw lokalnych
Bez tego rewitalizacja staje się głównie projektem infrastrukturalnym.
📌 Dlaczego o tym piszemy teraz?
Bo program został przedłużony do 2030 roku.
To znaczy, że miasto samo uznało, że proces nie jest zakończony.
I to jest moment, w którym warto zadać pytania:
🔎 Co z niezrealizowanych projektów wraca do planu?
🔎 Które dostaną finansowanie?
🔎 Czy powstanie realny harmonogram?
🔎 Kto będzie odpowiadał za ich wdrożenie?
To nie jest krytyka dla samej krytyki.
To jest element kontroli społecznej.
Rewitalizacja to wieloletni kontrakt z mieszkańcami.
A dane z raportu są jasne:
nie wszystko zostało dowiezione.
I o tym trzeba rozmawiać.
#Czeladź #Rewitalizacja #GPR #Samorząd #Miasto #wCzeladziTV #Transparentność #Dane #Rozliczenie #PolitykaLokalna
dane pochodzą z:
https://www.czeladz.pl/gospodarka/Gminny_Program_Rewitalizacji_Miasta_Czeladz_na_lata_2016-2030
Leave a Reply