Liczba wpisów w sekcji: 29 · strona 1 z 3
🎸 Wczoraj wieczorem w Czeladzi zabrzmiał mocny rock! Na scenie pojawiła się Idiokracja – lokalna grupa poruszająca się w klimatach hard rocka i metalu. Była głośna muzyka, energia i sporo emocji pod sceną. 🤘 Na miejscu pojawiła się równi...
Czytaj dalej
31 grudnia 1996 roku z kopalni Saturn wyjechał ostatni wagon węgla. Kończyła się epoka, która przez ponad sto lat wyznaczała rytm życia Czeladzi.
W czasie okupacji brytyjscy jeńcy byli zmuszani do pracy przy kopalni Czeladź. Mieszkańcy zapamiętali także mecze rugby rozgrywane za obozowymi drutami.
Zanim przyszły getto i deportacje, była społeczność złożona z rodzin, sąsiadów, handlarzy i rzemieślników. Historię Zagłady trzeba rozpocząć od ich życia.
Jedna społeczność, jedna kopalnia i trzy różne administracje. Przed wojną granice Czeladzi, Będzina i Sosnowca przecinały Piaski w sposób niemal niewiarygodny.
Nocą na teren kopalni Saturn wkroczył niemiecki oddział. Strzały, ofiary i późniejsza pamięć o poległych tworzą jedną z najbardziej dramatycznych historii miasta.
Pod ziemią decydowały nie tylko technika i wydobycie, lecz także płaca, czas pracy i ryzyko śmierci. Czeladzkie strajki były walką o elementarną godność.
Kopalnia nie kończyła się przy bramie zakładu. Zapewniała mieszkanie, wodę, szkołę i opiekę, ale w zamian podporządkowywała całe rodziny rytmowi pracy.
Na Piaskach francuski kapitał projektował nie tylko kopalnię, lecz także domy, szkoły i życie pracowników. Do dziś dzielnica zachowuje ten szczególny ślad.
Zanim powstała wielka kopalnia i robotnicza dzielnica, była grupa mieszczan gotowych zaryzykować własne pieniądze. Ich poszukiwania zmieniły Piaski na zawsze.
Opowieść o kolei, która miała ominąć Czeladź przez upór jednego gospodarza, zna wielu mieszkańców. Dokumenty pokazują jednak bardziej złożoną historię.
Czeladź utraciła prawa miejskie w 1870 roku, siedem lat po powstaniu styczniowym. Czy był to polityczny odwet, czy element szerszej reformy carskiej?
